Letra de Secuencias - Andres Partamian

Que muller mais xeitosa, a que eu encontrei
¡Doces foron as verbas que eu escoitei!
Ela ficaba na praia deitada na área
Cos meus ollos abertos eu ollei para ela

Eu lle díxen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Que?

Déixame ver teu corpo dourado
Polo Sol primeiro do mes de abril
Ergue as túas mans hasta que cheguen o ceo
Colle as estrelas, foron feitas pra ti

Teu corpo xeitoso indo sobre a área
O teu movemento e como as ondas do mar
O teu doce balance como o vento te leva
Teu corpo xeitoso quer botarse a voar

Lai laralala, laralala, laralala
Lai laralala, laralala, laralala
La la la la la la la la

¡Que feitura levaba no seu camiñar
Confundín o seu paso con meu palpitar
Cando ela chamoume fun a súa beira
Abondaba o seu corpo pra vê-la primavera

Eu lle díxen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Que?

Déixame ver teu corpo dourado
Polo Sol primeiro do mes de abril
Ergue as túas mans hasta que cheguen o ceo
Colle as estrelas foron feitas pra ti

Teu corpo xeitoso indo sobre a área
O teu movemento e coma as ondas do mar
O teu doce balance como o vento leva
Teu corpo xeitoso
Quer botarse a voar

Lai laralala, laralala, laralala
Lai laralala, laralala, laralala
La la la la la la la la